جهان از بعد تو ماتمسرا شد یارسول اللَّه زمین و آسمانها در عزا شد یارسول اللَّه سینه از دود آه غم شده سرتاسر عالم به دلها حجله ماتم بپا شد یارسول اللَّه به عرض تسلیت جبریل از این ماتم عظما حضور حیدر و خیرالنسا شد یارسول اللَّه ز چشم بوذر و مقداد و سلمان اشك مى ریزد به هجرانت مدینه مبتلا شد یارسول اللَّه ببین اى خواجه لولاك با چشمان اشك آلود حسین و زینبین و مجتبى شد یارسول اللَّه زجا برخیز و بین آمد شروع غربتِ مولا عجب حقّ ذوی القربى ادا شد یارسول اللَّه بجاى تسلیت از دختر مظلومه ات زهرا در آتش شعله ور بیت الولا شد یارسول اللَّه میان شعله هاى آتش واز ضربت مسمار زیكدیگر گل و غنچه جدا شد یارسول اللَّه سماوى زین غم عظمى به سوز و آه مى گوید جهان از بعد تو ماتم سرا شد یارسول اللَّه

ای حق نیافریده کسی را مثال توخورشید جلوه ایست ز نور جمال تو ای محرم حریم خداوند ذو الجلال ای عقل مانده مات ز جاه و جلال تو هرجا به ایه آیه قرآن که بنگرم گفته خدا سخن ز جمال و کمال تو ای برگزیده ای که تویی ختم انبیا وین افتخار داده به تو ذو الجلال تو امشب به وادی دل من شور محشر است سرد است ان دلی که ندارد خیال تو ای کعبه امید همه در نماز عشق محراب ماست ابروی هچون هلال تو دامان اهل بیت تو حبل المتین ماست دست توسل من و دامان آل تو من کیستم غلام غلامان کوی تو ای کاش پا نهد به سر من بلال تو هر کس گشود لب چو (وفایی) به مدح تویک نکته هم نگفت سخن از وصال تو

روز عشق و سروری آزادگی بر ولی این زمان دلدادگی روز بیعت با ولی این زمان قائد حق نائب صاحب زمان

رهبر نشوی تنها، من یار تو می گردموز جرگه عشاقت سردار تو می گردمگر لشکر سفیانها از غرب به پا خیزددر قحطی انسان ها عمار تو می گردماز طعنه اشعث ها خون است دلت مولاتبدار غمت هستم بیمار تو می گردمبا جرم ولای تو گر بر سر دار آیممدح تو کنم بر دار، تمار تو می گردماین من نه منم تنها، آید زبسیج آوا

در حجـــم بيـــتاب دلم يـاد تـو غـوغـا مي كــندگنجـــينه حس مــرا نـام تـو زيبـــــــا مي كــنداز متن نـاب خاطـــره شـــعر حضــــورت را دلمبـا اشــتياق ديدنت مســتانه پيــــدا مي كــندبـوي غــريب نـرگـست از رد پـاي انتــــــــظارراز وجـود ســبز تـو در ديـده افشــا مي كــندانديشــه پاك (رهـــا) ممــــلو ز شـــهد آرزوعطر وصالت سينه را جانانه شيدا مي كـند

ابراهيم(ع) نزد پيروان اديان سه گانه يهود و مسيحيت و اسلام، داراى جايگاهى والاست. نام او پيوسته همراه با احترام و قداست و شكوه و جلال برده مى شود. وى از پيامبران اولوالعزم الهى بوده و در راه دعوت به پرستش خدا و يگانگى او و راه عقيده اى كه بدان ايمان آورده بود، تلاش و مبارزه كرد. سراسر زندگى آن حضرت كوشش و فداكارى در راه پروردگار خود بود. وى از جنبه اخلاص و فداكارى در راه عشق به خدا، الگويى زنده براى همه آيندگان بود. چنانكه جايگاه والا و برجسته آن حضرت، نهفته در مقام ابوالانبيايى وى بود.

كسى كه سرگذشت ابراهيم(ع) را، آن گونه كه در تورات و قرآن كريم آمده، با يكديگر مقايسه كند، بين آن دو تفاوت بسيار مى بيند. ما تورات را ملاحظه میكنيم كه بيشتر به بيان حيات و زندگى ابراهيم(ع) و مسافرت ها و حوادث و وعده هاى الهى به او و فرزندانش،در مورد جانشينى در زمين پرداخته در حالى كه قرآن كريم با اشاراتى كوتاه زندگى خاص آن حضرت را بيان میدارد، ولى در عين اين كه به اين مسائل مى پردازد، جنبه هاى ارزشمندترى را عنوان مى كند. از جايگاه و مقام ابراهيم(ع) در پيشگاه پروردگار خود و جهاد و مبارزه در راه او سخن به ميان می آورد و با بررسى خصوصيات نفسانى او و اخلاق پسنديده و از خود گذشتگى او، به بيان رسالتِ توحيدى خود كه مردم را بدان دعوت می كرد، و دلايل و براهين عقلى كه در بطلان بت پرستى اقامه مینمود، میپردازد. چنان كه از... بقیه در ادامه مطلب

اگر بين آنچه در سفر پيدايش تورات آمده و بين آنچه باستان شناسان كشف كرده اند، مقايسه كنيم، به دست مى آيد كه دوران حضرت ابراهيم(ع) -چنان كه ساليانى قبل چنين تصور می رفت، به هزاره دوم قبل از ميلاد مسيح(ع) برنمى گردد، بلكه به قرن نوزدهم و يا بهتر بگوييم به قرن هفدهم(1) [قبل از ميلاد] برمى گردد. شهر اوركلدانى محل پرورش و نشوونماى ابراهيم(ع)بود كه امروزه به

چنانکه دست گدایی شبانه می لرزد دلم برای تو ای بی نشانه می لرزد هنوز کوچه به کوچه ،حکایت از مردی ست که دستِ بسته ی او عاشقانه می لرزد چه رفته است به دیوار و در که تا امروز به نام تو در و دیوار خانه می لرزد چه دیده در که پیاپی به سینه می کوبد؟ چه کرده شعله که با هر زبانه می لرزد؟ هنوز از آنچه گذشته است بر در و دیوار به خانه چند دلِ کودکانه می لرزد دگر نشان مزار تو را نخواهم خواست که در جواب، زمین و زمانه می لرزد ز من شکیب مجو ، کوه صبر اگر باشم همین که نام تو آرند شانه ام می لرزد